Skip to content

Randomizowane badanie Tiomektomii w miastenii Gravis ad 6

3 miesiące ago

257 words

Przebadano łącznie 6958 osób, z których 3003 przebywało w Stanach Zjednoczonych. Łącznie 6727 pacjentów nie spełniało kryteriów włączenia. Główne przyczyny wykluczenia to czas trwania choroby wynoszący 5 lat lub więcej (3129 uczestników [47%]), wiek niespełniający specyfikacji (2842 [42%]), stosowanie nieimmunokortykoidowych leków immunosupresyjnych (1977 [29%]) i poprzednia tymektomia lub operacja klatki piersiowej (1901 [28%]); wiele przyczyn wykluczenia mogło mieć zastosowanie do poszczególnych pacjentów. Spośród 231 kwalifikujących się pacjentów, 105 odmówiło udziału, a 126 przeszło randomizację w okresie od września 2006 r. Do listopada 2012 r. (Ryc. S1 w dodatku uzupełniającym). Nie stwierdzono znaczących różnic między grupami w charakterystyce wyjściowej (tabela 1). Ośmiu pacjentów przypadkowo przydzielonych do grupy tymektom odrzuciło operację. Ośmiu pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do grupy zawierającej tylko prednizon, poddano tymektomii poza protokołem (ryc. S1 w dodatkowym dodatku). Odkrycia histologiczne przedstawiono w tabeli S2 w dodatkowym dodatku. Jeden grasicz został odkryty u pacjenta z grupy tymektomii.
Analiza dwuetapowego pierwotnego wyniku
Ryc. 1. Ilościowa dawka miastenii Gravisa i dawka prednizonu, według grupy leczenia. Współczynnik oceny miastenii Gravis wynosi od 0 do 39, z wyższymi wynikami w każdej z 13 pozycji wskazujących na cięższą chorobę; zmniejszenie o 2,3 punktu koreluje z poprawą stanu klinicznego. I słupki wskazują błędy standardowe.
Tabela 2. Tabela 2. Analiza pierwotna i podgrupa wyników pierwotnych. W pierwszym etapie analizy wyniki średniej ilościowej miastenii rzekomej były znamiennie niższe (co wskazuje na lepszy stan kliniczny) w grupie tymektomii niż w grupie leczonej prednizonem. tylko grupa do miesiąca 36 (P <0,001) (wykres 1A i tabela 2). Szacowana różnica w średnim wyniku między grupą tymektomii a grupą stosującą tylko prednizon wynosiła 2,85 punktu (99,5% przedział ufności [CI], 0,47 do 5,22).
Analizy w drugim etapie wykazały, że przez okres 36 miesięcy, średnia ważona czasowo dawka prednizonu była istotnie niższa w grupie tymektomii niż w grupie z prednizonem (Figura 1B i Tabela 2). Średnia dawka dobowa wynosiła 32 mg w grupie tymektomii w porównaniu z 54 mg w grupie leczonej prednizonem (szacowana różnica, 22 mg, 95% CI, 12 do 32, P <0,001). Mniej niż 1% wizyt w grupie leczonej prednizonem zostało pominiętych, w porównaniu z 1% w grupie z tymektomią. Żadna z metod imputacji brakujących danych nie zmieniła podstawowych ustaleń.
Analiza podgrup
Testy interakcji nie były znaczące w żadnej z trzech analiz podgrupy, a zatem nie można wyciągnąć wniosków na temat zróżnicowanych korzyści w podgrupach. W sumie 26 uczestników nie stosowało wcześniej glukokortykoidów. Stosowanie leku nie było jednoznaczne u 4 pacjentów, z których 3 było w grupie leczonej tylko prednizonem. Wśród uczestników, którzy wcześniej nie przyjmowali glikokortykosteroidów, wystąpiła znacząca różnica między grupami w zakresie dawki prednizonu, ale nie w ocenie ilościowej miastenii rzekomej; wśród pacjentów z wcześniejszą ekspozycją na glukokortykoidy, różnice między grupami faworyzowały grupę tymektomalną dla obu wyników (Tabela 2)
[patrz też: maść advantan, apselan cena, berodual działanie ]

0 thoughts on “Randomizowane badanie Tiomektomii w miastenii Gravis ad 6”

Powiązane tematy z artykułem: apselan cena berodual działanie maść advantan